اردیبهشت ماه

                          یعنی زمان دلبری دختر بهار

                     کز تک چراغ لاله چراغانی است باغ

                   وز غنچه های سرخ..تک تک میان سبزه

                                فروزان بود چراغ...

                     وانگه که عاشقانه بپیچد به دلبری

                        بر گرد نسترن نیلوفری سپید...

                                    آید مرا به یاد

                                                  نیلوفر منی.....

                                                               در خاطر منی


از وبگردیهای وقت و بی وقتم شاید فهمیده باشید که خیلی وقته توی محل کارم عملا بیکاریم.میگن وضعیت همه اینجوریه.الله اعلم.ولی من دیگه نتونستم این شرایط و تحمل کنم که از صبح بیام تا شب بیکار باشم.اینه که صحبت کردم و گفتم فعلا نمیام.خیلی دلم میخواد بمونم خونه و واسه کنکور ارشد درس بخونم.ولی از طرفی فکر قسطهای خونه و وامهای گوناگون نمیزاره و چون آقامون با تشویق من رفت توی دل این همه قسط حس میکنم نامردیه تنهاش بزارم.

یه کاری بهم پیشنهاد شد، رفتم و مصاحبه کردن و ...ولی راهش خیلی به من دوره.باید 4 تا وسیله نقلیه عمومی عوض کنم تا برسم! اتوبوس ، اتوبوس ، مترو ، تاکسی!!!اونم در اوج ساعات ترافیک.اینه که قبول نکردم و احتمالا از شنبه خانه نشین بشم .دنبال کار میگردم ولی همه ته دلم رو خالی میکنن که کار نیست و چرا از دستش دادی و ...

سه سال پیش همزمان با پروژه های ترم آخر یه آشنایی پیدا کردیم تو شهر×داری و قرار شد کاری واسم جور کنه اگه تونست.بعد من موقتا رفتم تو یه شرکت خصوصی و از اون آشنا هم خبری نشد.من گهگاه بهش زنگ میزدم و اونم میگفت هرکاری بتونه میکنه .همون زمان اون حدیث جلاله رو برای چندمین بار شنیدم که مضمونش این بود:هر کسی امیدش رو به غیر من ببنده من ناامیدش میکنم و هرکسی فط به من توکل کنه من برای او کافی هستم و...(شرمنده عین جملات یادم نیست!)خلاصه که تلنگر به من زد و گفتم اگر خدا بخواد درست میشه و من فقط به خودش توکل میکنم!

نتیجه این شده که من الآن بعد 3 سال هنوز همچنان دارم توکل میکنم و ایشون هم میفرمایند زرشششششششک!!!

ته دلم خیلی از خدا شاکیم.خیلی زیاد!کاری هم اصلا به شرایط مملکت و .. ندارم.اگر میخواست میتونست!حرصم میگیره !منی که با هیچ امکاناتی !وقتی میگم هیچ دقیقا هییییییچ!فقط و فقط با تلاش خودم درس خوندم ، منی که بین هم ردیفهام همیشه بهترین بودم ،حقم این نبود.واقعا نبود! وقتی میبینم همکلاسی که تو مدرسه هر و از بر تشخیص نمیداد و بعد شونصد سال از پیام نور یه مدرک آبیاری گیاهان دریایی دستشه فقط و فقط به واسطه یه پارتی - شما بخونید معرف!!!-داره تو یه وزارت×خونه هر چند چسکی کار میکنه حق دارم به خدا شک کنم!به خودم حق میدم ازش گله مند باشم.اگر قرار بود به بنده هاش توکل کنم و جواب بگیرم پس اون حدیثش و کجای دلم بزارم؟؟؟؟؟شایدم حدیثه جعلیه!

بی خیال بابا!بزار با بنده های از ما بهترش خوش باشه!اونام چون بی زحمت به هرچی میخوان میرسن هر روز و هرروز بیشتر جامعه رو به گند میکشن!

اینهمه زدم به صحرای کربلا که بگم تا وقتی برم خونه جدید و واسش نت بگیرم وبلاگستان و به شما میسپارم و شما رو هم به خدا!سعی میکنم از خونه ابوی بخونمتون.سعی که نه حتما!چون دق میکنم!!!

×××سحر بانو شما هم عکس گذاشتی بزار چند روز بمونه منم ببینم خسیس نباش!