دوستان گلم!بالاخره منهم  پست عید میگذارم. چیزی است در این کلمات آخر سال که همه  شبیه همند.آرزوی خوشبختی و موفقیت و برکت برای یکدیگر در سال جدید. روزی فکر میکردم در پایان دهه ٨٠  من کجاها خواهم بود!چه کارهایی کرده ام و چه افتخاراتی که کسب کردم!

حالا آخر دهه هشتاد است.آخر آخرش!و چیز خاصی نشده!اتفاق خاصی نیفتاده و تقریبا همان انسانی که بودم هستم.تازه با قلبی آلوده تر و پر گناه تر!

این دهه ١٠ سال طول خواهد کشید.ده سالی که من در انتهاش ۴٠ ساله خواهم بود و در پایانش به طرف سراشیبی زندگی و پیری خواهم رفت.

میگویند دهه سی زندگی مهم است!بچه دار میشویم احتمالا!ثبات مالی پیدا میکنیم احتمالا!به هم عادت میکنیم احتمالا!کسانی را از دست میدهیم احتمالا!خودمون میرویم شاید!

امیدوارم دهه چهارم زندگیم روزهای خوب زیادی داشته باشد.امیدوارم دهه ٩٠ هزارو سیصدمین هجری خورشیدی برای همه دوستانم،برای همه اطرافیانم برای همه کسانی که ندیدمشان ولی با شادیشان شاد شدم و با غمشان گریستم. و برای همه آنانی که هیچ وقت حتی نامی از آنها نخواهم شنید روزهای خوب زیادی داشته باشد.

دعا میکنم فرزندان دهه ٩٠ ایران مهربان باشند و عاشق.پرتلاش باشند و آرمان خواه و آرمانگرا.روشنفکر باشند و مومن.صبور باشند و غمخوار هم.دوست هم باشند و متحد برای ایرانی آباد و یکرنگ.

و دعا میکنم که ما پدران و مادران فرزندان دهه ٩٠ عشق را تمام و کمال یادشان بدهیم.از الف تا ی. حس کنیم خدا را و یادشان بدهیم خداپرست بودن را.

بیایید برای هم دعا کنیم.فارغ از رنگ و عقیده و جناح.برای هم برای ایرانی برای هموطن  دعا کنیم.

خیلی دوستتان دارم و به آرزوهای نیکتان بسیار محتاجم.

کاش در پایان سال ٩٠  تعداد قلبهایی که شاد کرده ایم از آنهایی که شکسته ایم خیلی بیشتر باشد.

و کاش در پایان ١٣٩٩ هجری خورشیدی برای از دست دادن ١٠ سال زندگیمان هیچ حسرتی نخوریم .و به آن افتخار کنیم.

سال جدید پر از سلامتی و روزی  و دل خوش برایتان باد.